ಸ್ವಗತ (೧೭-೧೨-೦೫)

ದೂರದ ದಿಗಂತದೆಡೆಗೆ ನೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿ ನೀಲಾಗಸದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ತಲೆ ಸುತ್ತುವವರೆಗೂ ಗಿರಗಿಟ್ಲೆಯಂತೆ ಸುತ್ತು ಹೊಡೆವ ಒಂಟಿ ಹದ್ದು... ಕಾ...ಕಾ... ಎಂಬ ಕರ್ಕಶ ದನಿ ಕಾಗೆ ಹಿಂಡು ಎಲ್ಲೋ ಹೆಗ್ಗಣವೊಂದು ಸತ್ತಿರಬೇಕಷ್ಟೆ! ಚಿತ್ರ-ವಿಚಿತ್ರ ಪೋಸ್ಟರ್ ಮೆತ್ತಿದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಂಗಡಿಯಲಿ ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ಸೋರುತ್ತಿರುವ ಪಂಪ್‍ಸ್ಟವ್ವು ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಸೋಸು ಬಟ್ಟೆಯಲಿ ಶತಮಾನ ಕಳೆದ ಚಾ ಎಲೆಗಳು ಕುದಿಸಿದಷ್ಟೂ ಆವಿಯಾಗದ ನೀರು ಹಾಲು! ಇಂದೇಕೋ ಕಾಣೆ... ಈ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಗಳು ದೇಜಾ-ವೂನಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಮೂಕ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆಯಲ್ಲ!